ناسا در طی عملیاتی حدود 25 گالن آب به صورت بخار و یخ در سطح ماه پیدا نمود.در طی این عملیات ماه گذشته راکتی به ماه فرستاده شد که پس از برخورد با سطح ماه و آنالیز غبار بالاآمده توانست حدود 25 گالن آب به فرم بخار و یخ در این کره شناسایی کند.

کشف بزرگی که آینده ماه را به عنوان یک دنیای مرده تغییر داد و احتمالاً آن را به مکانی تبدیل خواهد کرد که جذابیت های زیادی برای اهداف سفرهای آینده بشر به فضا دارد. آنتونی کولاپریت دانشمند ارشد عملیات "مشاهدات قمری و ماهواره ردیاب" ناسا اظهار نمود: "ماه زنده است". در این عملیات از راکتی استفاده شد که در 19 اکتبر سوراخی حدوداً به اندازه 100 فوت در سطح ماه ایجاد نمود، سپس توانست مقادیر حدوداً 25 گالن آب را به شکل بخار و یخ شناسایی کند. هرچند این مقدار آب برای شنا کردن کافی نیست اما می تواند مقادیر کافی از آب را در مناطق همیشه تاریک ماه برای فضانوردان فراهم کند.

 در حال حاضر گروه مدیریت اوباما در حال بررسی برنامه های ناساست تا طی دهه آینده سفرهای خود به ماه را دوباره آغاز نموده و یک پایگاه قمری در ماه بنا کند. به این ترتیب  فضانوردان قادر خواهند بود ماه ها در این پایگاه زندگی کرده و به کار و فعالیت های علمی خود مشغول شوند.

روزی روزگاری، در حدود 4 میلیارد سال پیش، مریخ نیز درست مانند زمین سیاره ای گرم و بارانی بود. آب مایع در رودخانه های طویلی که در سطح مریخ جریان داشتند و به دریاهای کم عمق ختم می شدند جاری بود. لایه ذخیمی از اتمسفر (جو) سیاره را پوشانده و آنرا گرم نگه می داشت.

علاوه بر این، بر طبق باور برخی دانشمندان و نیز نتایج بدست آمده از تحقیقات آنها تا به امروز، برخی از گونه های حیات میکروبی و باکتری ها و حتی بالاتر از آن در مریخ وجود داشته واین در حالی بود که این گونه های حیات در حال رشد و تکامل بودند. مریخ در راهی قدم گذاشته بود که به سیاره  دومی برای زندگی و حیات درست مانند همسایه اش زمین تبدیل می شد.

اما این اتفاق به شکل دیگری جلو رفت و مریخ هرگز موفق نشد.

...

سیاره ای صخره ای و غنی از آب ، بسیار شبیه به کره زمین در فاصله ای بسیار نزدیک به منظومه شمسی کشف شد. این سیاره از نظر فاصله در موقعیتی قرار گرفته که دانشمندان در آینده نزدیک قادر به برسی اتمسفر آن خواهند بود.

 با وجود اطمینان کامل از وجود آب در سیاره، دانشمندان هنوز در حال برسی دقیقتر ازلحاظ چگونگی و مقادیر آن در اشکال آب مایع، آب منجمد و حالت بیگانه SuperFluid ) جسم يامايع داراي قدرت هدايت فوق العاده) هستند. این سیاره فراخورشیدی که نام  GJ 1214b را به خود گرفته است در فاصله 40 سال نوری از ما قرار دارد و به دوریک ستاره کوتوله قرمز در حال چرخش است. این سیاره تنها ابـَرزمین شناخته شده و سیاره فراخورشیدی است (جهان هایی با جرمی بین زمین و  نپتون) که وجود اتمسفر در آن به تایید رسیده است.

به گفته David Charbonneau از مرکز اخترفیزیک  هاروارد اگر بخواهیم راجع به این سیاره به زبان نجومی سخن بگوییم باید گفت که " این سیاره در بلوک ماست" و به این بدین معناست که در همسایگی کیهانی ما قرار دارد. برای نمایی بهتر بدین گونه نگاه کنید که سیگنال های تلویزیونی ما پیش از این،  فاصله ای فراتر از مسافت این سیاره تا ما را پیموده اند.

...

 

اختر شناسان بیشتر از هر زمانی به کشف سیاره قابل زیست دیگری مثل سیاره خودمان نزدیک شده اند. آنها در این راه تعدادی سیاره هولناک پیدا کرده اند. این سیارات دارای شرایط بسیار خشنی می باشند به طوری که حیات را در آن غیرممکن می سازد.

در اینجا تعدادی از ترسناکترین و کشنده ترین سیارات خارجی ارائه شده؛ نقاطی که هرگز آرزو نمی کنید سری به آنجا بزنید و حتی ترسناکترین خانه ها  و داستان های روی زمین هم در مقایسه با آنها رنگ می بازند.

باران تشعشعات، آیا کسی هست؟

سیارات PSR B1257+12b و c و d جزء اولین یافته ها بودند و همچنین جزء خارق العاده ترین سیارات قرار دارند. کل این سیستم به حکم گورستانی از باقی مانده های یک منظومه خورشیدی نرمال و عملکردی است. ستاره این منظومه در اثر یک انفجار بسیار عظیم مثل انفجار یک ابرنواختر از بین رفته است.

...

این کهکشان در فاصله 13 میلیون سال نوری و در صورت فلکی قنطورس[1] Centaurus واقع شده است. اما نقطه ای که این شباهت ها به پایان می رسد اینجاست که کهکشان NGC 4945 دارای مرکزی درخشان تر از کهکشان راه شیری است؛

احتمالاً این مرکز نورانی مکانی است برای تولد و پرورش ابرسیاه چاله ای که در حال بلعیدن حجم بسیار زیادی از مواد و انتقال انرژی به فضا می باشد.

...

کمتر از دو ماه پس از افتتاح بزرگترین تلسکوپ دنیا، اختر شناسان دانشگاه فلوریدا با استفاده از یکی از پیشرفته ترین تجهیزات تلسکوپی دنیا به تصویر برداری از آسمانها پرداختند.

یک تیم به رهبری پروفسور اخترشناسی استفان ایکن بری، اواخر هفته گذشته اولین تصاویر بی نظیر از گیتی را با کمک دوربین/طیف سنج (با طراحی و ساخت دانشگاه فلوریدا) پیشرفته این تلسکوپ تهیه نمود. این دوربین بر روی تلسکوپ جنوب جمینی (Gemini South) واقع در شیلی نصب گردید. تعدادی از این تصاویر رنگی اولیه شامل موارد زیر است: ساختار گوی مانند زرد و آبی که در واقع کهکشان راه شیری را به تصویر کشیده است، خانه هزاران سیاه چاله، و در مرکز آن یک ابر سیاه چاله که به نظر می رسد دارای جرمی برابر 4 میلیون خورشید باشد.

...

آیا 2012 پایان جهان خواهد بود؟ روزی که درآن به دلیل وقوع یکی از حوادث طبیعی مانند برخورد یک سیارک به زمین همه انسان ها در سرار  جهان خواهند مرد و حیات بر روی زمین از بین خواهد رفت؟  بدون شک نخستین جوابی که به ذهن بسیاری از ما خطور خواهد کرد "خیر"  خواهد بود. پایان دنیا در این سال غیرممکن است.

اما از کجا اینقدر مطمئنیم؟ چطور می دانیم که این اتفاق هرگز نخواهد افتاد؟ ما با اطمینان از اینکه همیشه کسانی هستند که بیش از ما به برسی چنین مسائلی می پردازند و اگر روزی قرار بر این باشد که چنین اتفاقی بی افتد حتماً جلوی آن را خواهند گرفت به سادگی از آن گذشته و چنین مسائلی را غیرممکن اعلام میکنیم. اما آیا تاکنون به این موضوع فکر کرده اید که اگر این موضوع حقیقت داشته باشد، به بسیاری از دلایل جوامع و دولت ها از بیان آن خودداری خواهند کرد!؟ آیا میدانید که چنین پروسه ای در طول حیات سیارات کاملاً طبیعی بوده و بارها اتفاق افتاده می افتد؟ تاکنون توجه کرده اید که از مهمترین دلایل انقراض دایناسورها یکی از همین حوادث طبیعی بوده است؟

در این قسمت پس از دانلود فایل مربوطه با الگوها و نحوه ساخت فضاپیمای x-33 ناسا، یکی از پیشرفته ترین برنامه های فضایی آینده آشنا خواهید شد. پروژه های ایکس شامل برنامه های تهیه شاتلها یا مدارگردهای جدید نیز میشود. X-33 جزء یکی از این طرحهاست که توسط لاکهید مارتین و ناسا ساخت آن پیگیری میشود.

 لاکهید مارتین اسکانک ورک و ناسا در ژوئیه 1996 قراردادی برای ساخت و آزمایش مدل پروازیX-33 به امضاء رساندند طبق این توافق مدل ساخته شده در ابعاد یک دوم جهت انجام آزمایشات مداری پیمایی یک مرحله ای با قابلیت استفاده دوباره ساخته شد .

این وسیله با راکت متصل به بدنه اش به مدار رسیده و سپس بدون استفاده از نیروی پیشران مانند یک هواسر (گلایدر) به سوی زمین باز میگردد و از سیستمهای متداول فرود مشابه شاتل استفاده میکند .

X-33 هنوز در دست ساخت است و مسئولان در نظر دارند تا مدل بزرگ و برآزایی از X-33 را به یک سایت مخصوص پرتاب در شمال پایگاه ادواردز منتقل کنند آزمایشهای پروازی در مدار پایینتر بزودی آغاز خواهد شد .

در حالي كه دانشمندان سيارات بسياري را در اطراف ستارگان  ديگر پيدا كرده اند و در انديشه انجام عمليات هاي ديگر براي بررسي هرچه بيشتر منظومه شمسي خودمان هستند، محققان به دنبال سيارات زمين مانندي هستند تا بتوانند راه هايي براي شناسايي انواع موجودات زنده احتمالي در هر نقطه اي از اين هستي پيدا كنند.

حيات مي تواند در مناطق سوزان، اسيدي و داغ خشكترين بيابان ها و يا در اعماق سرد و تاريك اقيانوس ها وجود داشته باشد. حتي مي توان حيات را در نواحي يخ زده قطبي و يا در انباره هاي سمي نيز يافت.

كريس ايمپي (Chris Impey) از دانشگاه آريزونا مي گويد: "حيات بر روي زمين در هر جايي كه تصور كنيد – و همچنين در هر جايي كه تصورش را هم نمي كنيد – پخش شده است."

وجود تعداد زياد اين موجودات زنده سرسخت و پرطاقت به اين نكته اشاره دارد كه حيات مي تواند در اقليم سرد و خشك مريخ، شرايط  اسيدي و يخبندان Europa (قمر مشتري)، و يا در نقاط بيشمار ديگري در آنسوي منظومه شمسي ما وجود داشته باشد.

...

«شهاب سنگ ها» (Meteor) ذرات و تكه هاى جداشده از اجرام آسمانى هستند كه در فضا پراكنده اند. اندازه ها شهاب ها از يك ريگ كوچك شروع مى شود و در بزرگ ترين حالت به چند صدمتر مى رسد. يك شهاب سنگ مى تواند تكه اى از يك ستاره دنباله دار، يك سيارك و حتى سيارات منظومه خورشيدى باشد. منشاء بيشتر شهاب هايى كه با جو زمين برخورد مى كنند قطعات كوچكى از سر يك ستاره دنباله دار هستند. ستاره دنباله دار جرمى است كه به دور خورشيد مدار بسيار بزرگى دارد. آنها كوه هاى بزرگى از يخ و گاز و غبار هستند كه ممكن است از خارج از منظومه خورشيدى مدارشان آغاز شود و تا نزديكى هاى خورشيد برسد. وقتى كه يك دنباله دار  در مدار خود به سمت خورشيد در حركت است تحت گرانش شديد خورشيد قرار مى گيرد و به خاطر گرماى بسيار خورشيد منابع عظيمى از يخ و گاز خود را از دست مى دهد. تكه هايى از ستاره دنباله دار كه از آن جدا شده اند به صورت رشته هايى در فضا باقى مى مانند و با اجرامى كه در مسير آنها قرار دارند برخورد مى كنند. هنگامى كه زمين در مسير يكى از اين رشته ها برخورد مى كند شهاب هاى آن رشته با جو زمين برخورد كرده و مى سوزند. در اين هنگام ما مى توانيم برخورد شهاب ها با جو زمين را به صورت اجرامى نورانى ببينيم كه به اصطلاح در حال باريدن هستند.

...